سلام دوستان همراه بلاگ آقای کباب! امروز میخوام درباره سفرنامه لاهیجان صحبت کنم و شما رو با خودم به یه سفر جذاب از تهران تا لاهیجان ببرم. این سفر رو در بهار ۱۴۰۳ رفتم که میخوام با جزئیات و در قالب سفرنامه لاهیجان براتون تعریف کنم تا در تجربه جذاب من شریک بشید. از تهران تا لاهیجان ۳۴۳ کیلومتره و در حالت عادی و بدون ترافیک بین ۴ تا ۵ ساعت با ماشین شخصی طول میکشه تا برسیم. پس کمربندها رو ببندید و با من همراه بشید!
شروع سفرنامه لاهیجان از تهران
صبح زود ساعت ۷:۰۰ از تهران حرکت کردم. هوای بهاری و عالی بود ، نسیم خنکی می وزید. تصمیم گرفتم از جاده چالوس حرکت کنم چون مناظر بکر و زیبایی داره و قسمت هایی از جاده همون سبک قدیمی خودش رو حفظ کرده. این جاده، یکی از معروف ترین و پر طرفدار ترین جاده های ایران هست که همیشه پر از گردشگره. حدود یک ساعت و نیم بعد، ساعت ۸:۳۰ به کرج رسیدم و توقف کوتاهی برای صبحانه داشتم. کرج یکی از شهرهای پرتردد در این مسیر هست و قبلا جزو استان تهران بوده ولی الان مستقل شده، خیلی ها برای استراحت کوتاه اینجا توقف می کنن.
ادامه مسیر به سمت چالوس
بعد از صبحانه، دوباره به راه افتادم. مسیر کرج به چالوس یکی از زیباترین جاده های ایرانه. پیچ و خم های جاده، رودخانه های خروشان و کوه های سرسبز، همه با هم یه ترکیب فوق العاده ای رو به وجود آوردن. آدم دلش میخواد همش کنار جاده توقف کنه و عکس بگیره. حدود ساعت ۱۰:۳۰ به تونل کندوان رسیدم. این تونل یکی از معروف ترین نقاط جاده چالوس هست و همیشه ترافیک زیادی داره. من از بچگی با این تونل خاطرات زیادی دارم، هر وقت میرسیدیم به تونل ما بچه ها توی ماشین کلی ذوق میکردیم و جیغ میکشیدیم !
هوای سرد تونل و مه غلیظ، حال و هوای خاصی به مسیر میده. بعد از عبور از تونل کندوان، چشماندازهای زیبای جنگلی و کوهستانی منو همراهی می کرد. ساعت ۱۱:۰۰ به چالوس رسیدم و یه استراحت کوتاه داشتم.
حرکت به سمت رامسر
از چالوس به سمت رامسر حرکت کردم. این قسمت از سفرنامه لاهیجان، حدود ۲ ساعت طول کشید. مناظر سرسبز و دریای خزر در کنار جاده، منظره ای فراموش نشدنی بود. رامسر به خاطر طبیعت بکر و هوای معتدلش به عروس شهرهای شمال کشور معروفه و همیشه در فصل های مختلف گردشگران زیادی رو به خودش جذب می کنه. انصافا شهر تمیز و زیبا و با آرامشی هست و من هر وقت اینجا اومدم کلی انرژی مثبت گرفتم.
ساعت ۱:۰۰ بعدازظهر به رامسر رسیدم. برای دیدن مناظر از ارتفاع، از تله کابین رامسر استفاده کردم، تجربه فوق العاده ای بود. این تله کابین یکی از طولانی ترین تلهکابین های ایران هست که از بالای کوه های سرسبز عبور می کنه. تماشای مناظر خیره کننده جنگل و دریا از ارتفاع، حس آزادی و آرامش رو به آدم منتقل می کنه.این قسمت واقعا یکی از به یاد موندنی ترین قسمت های سفرنامه لاهیجان هست.
مسیر رامسر به لاهیجان
بعد از رامسر، به سمت لاهیجان حرکت کردم. مسیر ساحلی رو دنبال کردم و از شهرهای کوچک و زیبایی مثل تنکابن و رودسر عبور کردم. هر کدوم از این شهرها، جاذبه های طبیعی و گردشگری خاص خودشون رو دارن که اگر وقت داشته باشید و ازشون دیدن کنید مطمئنا خوشتون میاد. حدود ساعت ۳:۰۰ به لنگرود رسیدم. لنگرود با پل های تاریخی و بازارهای محلی اش، یکی از شهرهای دیدنی گیلان هست. همیشه دوست داشتم بازارهای محلیش رو ببینم. مسیر پل خشتی لنگرود رو هم طی کردم که تجربه ای خاص بود. این پل در عین قدیمی و تاریخی بودن زیبایی خاص خودش رو داره. معماری سنتی و تاریخی پل، آدم رو به دوران گذشته میبره.
ناهار در بهترین رستوران لاهیجان
از اونجایی که از مسیر لنگرود به سمت لاهیجان میرفتم و موقع ناهار هم شده بود، تصمیم گرفتم ناهار رو در رستوران آقای کباب بخورم. این رستوران یکی از معروف ترین رستوران های لاهیجان هست و همیشه شلوغه. من تعریف های زیادی ازش شنیده و خونده بودم و هدفم این بود که در این سفر حتما به اونجا سری بزنم و از نزدیک خودم این تعاریف رو امتحان کنم. غذاهای محلی گیلان واقعا خوشمزه هستن. من از کباب های خوشمزه شون و برنج محلی که سرو می شد، بسیار لذت بردم. طعم و عطر برنج شمالی، واقعا بی نظیره. غذاهای محلی گیلان، یکی از جاذبههای مهم این منطقه هست و هر کسی که به گیلان سفر می کنه، باید حتما از این غذاها امتحان کنه.
بازدید از بقعه شیخ زاهد گیلانی
بعد از ناهار، به سمت بقعه شیخ زاهد گیلانی حرکت کردم. این بقعه یکی از جاذبه های تاریخی و معنوی لاهیجان هست و دیدنش برای هر گردشگری جذابه. معماری سنتی و فضای معنوی این بقعه، حس آرامش خاصی به آدم میده. شیخ زاهد گیلانی یکی از شخصیت های بزرگ مذهبی و عرفانی ایران و خطه شمال کشور بوده. این بنا متعلق به صدهٔ نهم قمری و دارای شماره ثبت ملی ۸۲۴ از سازمان میراث فرهنگی و گردشگری کشور است.
این مدفن با کاشی سبز رنگی پوشیده شده و در ارتفاع ۱۰ تا ۱۵ سانتی متری از کف است. بقعه، ساختمانى هرمى شکل با پوشش سفالى و گنبد نوک تیز دارد. سقف درونى بقعه، داراى گچبرى است و ازاره هاى آن با کاشى هاى رنگى و گلدار مزین شدهاند. این قسمت از سفرنامه لاهیجان حال و هوای جالبی داشت. بهتون توصیه میکنم اگر گذرتون به اینجا افتاد حتما سری بزنید، اگر حتی به هدف زیارتی عرفانی نیومدید بخاطر معماری جالب و منحصر به فرد و منظره ی زیباش از اون ارتفاع حتما برید.
بام سبز و شیطان کوه
ساعت ۶:۰۰ به بام سبز لاهیجان رسیدم. این منطقه، یکی از زیباترین نقاط لاهیجان هست و از اونجا می تونید تمام شهر رو ببینید. بام سبز، مکانی آرام و دلنشین برای استراحت و تماشای مناظر طبیعی هست. بعد از بام سبز، به شیطان کوه رفتم. این کوه با طبیعت بکر و زیبایی که داره، مکان مناسبی برای یک پیاده روی عصرگاهی بود. از بالای شیطان کوه، مناظر فوق العاده ای از شهر و استخر لاهیجان دیده میشه. اینجا یه مکان عالی برای عکاسی و ثبت لحظات زیباست.
پایان سفرنامه لاهیجان
ساعت ۸:۰۰ شب به پایان سفرنامه لاهیجان رسیدم. این سفر یکی از بهترین تجربه های من بود. از تهران تا لاهیجان، مسیری پر از زیبایی و جاذبه های طبیعی و تاریخی رو طی کردم. این سفر نه تنها یک تجربه دیدنی بود، بلکه فرصتی برای استراحت و آرامش ذهنی هم بود. اگر شما هم قصد دارید به شمال ایران سفر کنید، پیشنهاد میکنم حتما این مسیر زیبا رو امتحان کنید و از دیدن مناظر طبیعی و جاذبه های تاریخی شهر لاهیجان لذت ببرید و حتما کباب های رستوران آقای کباب رو امتحان کنید. کباب ترش که یک غذای محلی شمالی هست جزو غذاهای درجه یک این رستورانه و شدیدا توصیه اش میکنم.
امیدوارم که شما هم از سفرنامه لاهیجان لذت برده باشید و شاید شما هم یک روز تصمیم بگیرید این مسیر زیبا رو تجربه کنید.